pura morriña
 Teño infiniiiiiiiiiiiiiiitas janas de ir dar un paseo pola plaia. Ke me dea o frío na cara, tanto tanto ke me poña o narís rojo e me faja pinga-lo moco. Andar antre as pedras e coller caramuxos, meu pai ás miñocas e o peke brincando detrás das javotas. Diossssssss, que ben cheira!! ostras! mira un pateiro!!! ke simpático... Carallo papá, mira que jrande este!! Chejar a casa, sentarme onda a cusiña de ferro e abrir a enorme pota para axexar que, como non, terá cosido. mMmMm Como me vai cundir ahora quentar o corpo. Mamá, axúdoche en aljo?? Esto xa está, vai poñendo a mesa. Peke, kítateme de antre os pés ke aínda me han caer os platos... pekeeeeee, solta o pantalón!! vas ir fóra... Papiiiiiiiiiiiiiiii, vamos comerrrr!! Pola tarde, lavar os cacharros, meu pai pa pescar, miña nai calsetando (como cres que lle quedará esta manga?) e eu no sofá do lado posiblemente mirando unha peli cutre de navidá acurrucadiña, josando da calor hojareña.